- Rozpoczęliśmy okres wakacyjny. Przypominam, że w niedziele wakacyjne jest tylko jeden kapłan i nie będzie możliwości spowiedzi świętej. Zapraszamy do spowiedzi każdego dnia tygodnia w godz. 1730 do 1755. Dzieciom i młodzieży życzymy dobrych duchowo i wypoczynkowo wakacji.
- Jutro wypada uroczystość św. Piotra i Pawła. Swoje imieniny w tym dniu obchodzą ks. Piotr i też p. Paweł nasz kościelny. Zapraszamy na Mszę św. w Ich intencji o godz. 1800. Wszystkim solenizantom i jubilatom tego tygodnia życzymy Bożego błogosławieństwa.
- W środę pierwszego lipca od godz. 800 będziemy odwiedzać naszych chorych. Jest to spowiedź św. i Komunia św. wakacyjna. Następne spotkanie będzie we wrześniu, dlatego zachęcamy do zgłaszania chorych.
- W tym tygodniu wypada pierwszy czwartek, piątek i sobota miesiąca. W czwartek na Mszy św. o 1800 będziemy modlić się o nowe i święte powołania kapłańskie z naszej diecezji. W piątek od godz. 1700 wystawienie Najświętszego Sakramentu i możliwość spowiedzi świętej a w sobotę na 1700 Rycerstwo Niepokalanej zaprasza na wspólne nabożeństwo maryjne.
- W przyszłą niedzielę na godz. 1400 Samorząd Gminy Dwikozy zaprasza na wspólną Mszę św. polową na stadionie sportowym w Dwikozach w intencji pracujących na roli i wszystkich mieszkańców Gminy. Po Mszy św. o 1000 zmiana tajemnic różańcowych. W przyszłą niedzielę nie ma Mszy św. o 1600.
- Dziękuję za ofiary na Kościół: Zdzisław Mikus z Gorzyc – 200 zł., Bezimienna z Rzeczycy Mokrej – 200 zł., Anna Mikina z Bożydaru – 100 zł., Maria Dryja ze Słupczy – 200 zł., Klaudia i Kamil Solpa ze Słupczy – 200 zł.,
- Dziękujemy za sprzątanie kościoła i ofiarę na kwiaty rodzinom: Marchewkom, Ferensom i Sender. W najbliższy piątek na godz. 1900 zapraszamy do sprzątania kościoła kolejne rodziny ze Szczytnik od nr 61 do 75.
- W tym tygodniu pożegnaliśmy w naszej wspólnocie śp. Lidię Solczyńską z Dwikóz, śp. Stanisławę Kozieł ze Słupczy i śp. Edwarda Wójcika z Rzeczycy Mokrej. Polećmy Ich Miłosierdziu Bożemu….
Katecheza, 28 czerwca 2026.
Uczynki miłosierne względem duszy – urazy chętnie darować.
„Urazy chętnie darować” to jeden z uczynków miłosierdzia względem duszy. Dla wielu ludzi jest to jeden z najtrudniejszych uczynków. Łatwo jest bowiem pamiętać doznane krzywdy, wracać do bolesnych wspomnień i nosić w sercu żal. Przebaczenie nie oznacza jednak, że zło przestaje być złem a my udajemy, że nic się nie stało. Oznacza przede wszystkim uwolnienie własnego serca od nienawiści i pragnienia odwetu. Każdy człowiek prędzej czy później doświadcza zranienia. Ktoś nas zawiedzie, skrzywdzi, oszuka lub wypowie słowa, które pozostawią głęboką ranę. W takich chwilach rodzi się pytanie: czy będę pielęgnował urazę, czy spróbuję przebaczyć?
Prawdę o przebaczaniu objawia nam Jezus. Gdy św. Piotr pyta Go: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?”, Jezus odpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21–22). Nie chodzi tu o dokładną liczbę przebaczeń. Jezus uczy, że przebaczenie nie może mieć wyznaczonej granicy. Chrześcijanin jest wezwany do nieustannego przebaczania, tak jak Bóg nieustannie przebacza człowiekowi.
Trzeba jednak dobrze zrozumieć, czym jest prawdziwe przebaczenie. Przebaczyć nie oznacza zapomnieć o krzywdzie ani udawać, że nic się nie wydarzyło. Nie oznacza również zgody na dalsze zło czy rezygnacji ze sprawiedliwości. Przebaczenie oznacza decyzję, że nie pozwolę, aby nienawiść zamieszkała w moim sercu. Rezygnuję z chęci odwetu i powierzam sprawiedliwość Bogu. Noszona latami uraza najbardziej rani tego, kto ją nosi. Człowiek zamyka się w przeszłości, nie potrafi cieszyć się teraźniejszością i coraz trudniej mu kochać. Przebaczenie nie zmienia przeszłości, ale może przemienić przyszłość. Uwalnia serce od ciężaru gniewu i otwiera je na pokój. Nieprzypadkowo Jezus umieścił przebaczenie w modlitwie „Ojcze nasz”. Każdego dnia modlimy się: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Prosimy Boga o takie miłosierdzie, jakie sami okazujemy innym. Dlatego przebaczenie nie jest jedynie pięknym ideałem, ale drogą każdego ucznia Chrystusa. Darowanie uraz nie jest oznaką słabości. Przeciwnie, wymaga wielkiej odwagi, pokory i zaufania Bogu. Człowiek, który przebacza, zwycięża zło dobrem i staje się podobny do Chrystusa. Wypełniając ten uczynek miłosierdzia, pozwalamy, aby Boża miłość zwyciężała tam, gdzie po ludzku wydaje się to niemożliwe. Dzięki temu nasze serce staje się coraz bardziej wolne i coraz bardziej podobne do serca Jezusa.