- Przypominamy, że w piątek Droga Krzyżowa o godz. 1615, a w każdą niedzielę Wielkiego Postu o godz. 1545 nabożeństwo Gorzkich Żali.
- W tym tygodniu wypada pierwszy czwartek, piątek i sobota miesiąca. W czwartek będziemy się modlić o nowe i święte powołania kapłańskie i zakonne. W piątek od godz. 830 odwiedzimy chorych a o 1600 wystawienie Najświętszego Sakramentu i możliwość spowiedzi świętej. W sobotę o 1600 nabożeństwo pierwszo-sobotnie na które zaprasza Rycerstwo Niepokalanej.
- W piątek o 1800 spotkanie najstarszych ministrantów.
- W poniedziałek na godz. 1520 zapraszamy do kościoła młodzież bierzmowaną na próby przed tym sakramentem.
- W przyszłą niedzielę młodzież z klasy ósmej o godz. 1200 przyjmie sakrament bierzmowania. Bardzo prosimy, aby uczestnicy tej Mszy św. wybrali Mszę św. o 800, 1000 lub 1600. Wszystkie ławki będą zarezerwowane dla rodziców, światków i młodzieży przystępującej do tego sakramentu. Za zrozumienie dziękujemy.
- Za tydzień Młodzież z Koła Caritas będzie dalej rozprowadzać Baranki Wielkanocne.
- Dziękujemy za ofiary na kościół: Bezimienna z Dwikóz – 200 zł., Stefania Chorab z Dwikóz – 100 zł., Szymon Olszewski z Dwikóz – 200 zł.
- Dziękujemy za sprzątanie kościoła i ofiarę na kwiaty rodzinom: Czerniawskim, Królom, Kozyrom, Królom, Brodom i Markiewiczom. W najbliższy piątek na godz. 1800 i sobotę na godz. 900 zapraszamy do sprzątania kościoła i wokół kościoła Rodziców młodzieży bierzmowanej.
- W tym tygodniu pożegnaliśmy w naszej wspólnocie śp. Ryszarda Kluszczyńskiego z Dwikóz. Polećmy Go Miłosiernemu Bogu…
Święta Faustyna – „sekretarka Bożego Miłosierdzia”
Bóg w historii zbawienia często posługuje się konkretnymi ludźmi, aby przypomnieć światu o swojej miłości. Tak było również w przypadku św. Faustyna Kowalska. Ta prosta, pokorna siostra zakonna została przez Boga wybrana na „sekretarkę Bożego Miłosierdzia”, aby przekazać światu orędzie o Jego nieskończonej miłości.
Faustyna nie była osobą wykształconą ani znaną. Pochodziła z ubogiej rodziny i wstąpiła do zgromadzenia zakonnego, pragnąc całkowicie oddać się Bogu. Właśnie w jej codzienności – pośród zwykłych obowiązków – Jezus objawiał jej prawdę o swoim miłosierdziu. To pokazuje, że Bóg nie wybiera według ludzkich kryteriów. Patrzy na serce. Wybiera tych, którzy Mu ufają i są gotowi słuchać. Podczas objawień Jezus prosił Faustynę, aby przypominała światu o tym, że Jego miłosierdzie jest większe niż każdy grzech. Mówił jej, że pragnie, aby ludzie z ufnością przychodzili do Niego, szczególnie w sakramencie pojednania. Przekazał jej także konkretne formy kultu Miłosierdzia Bożego: obraz Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronkę do Miłosierdzia Bożego oraz święto Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.
W swoim „Dzienniczku” Faustyna zapisała słowa Jezusa, które ukazują nowe, głębsze spojrzenie na tajemnicę Bożego Miłosierdzia. Nie jest ono jedynie jedną z cech Boga, ale największym przymiotem Jego miłości. Jezus podkreślał, że najbardziej rani Go brak zaufania ze strony człowieka. Dlatego centrum orędzia przekazanego przez Faustynę jest postawa ufności. Bóg pragnie, aby człowiek nie bał się do Niego wracać, nawet po ciężkim grzechu. Nowość tego spojrzenia polegała na mocnym podkreśleniu, że czas współczesny szczególnie potrzebuje przypomnienia o miłosierdziu. Świat naznaczony wojnami, lękiem i grzechem potrzebował światła nadziei. Przez Faustynę Bóg przypomniał, że Jego serce jest zawsze otwarte, a źródło łaski nigdy się nie wyczerpuje.
Wybór św. Faustyny uczy nas kilku ważnych prawd. Po pierwsze, Bóg może posłużyć się każdym człowiekiem, nawet najbardziej niepozornym. Po drugie, największą odpowiedzią na Boże miłosierdzie jest ufność. Po trzecie, każdy z nas jest zaproszony, aby nie tylko przyjmować miłosierdzie, ale także przekazywać je innym – przez przebaczenie, cierpliwość i miłość. Historia św. Faustyny pokazuje, że Boże miłosierdzie nie jest teorią, ale żywą rzeczywistością. Bóg nadal mówi do świata i wzywa ludzi do nawrócenia oraz zaufania. A każdy, kto powtarza z wiarą „Jezu, ufam Tobie”, otwiera swoje serce na największy dar – miłość Boga, która podnosi, uzdrawia i prowadzi do świętości.